ty-rol-czy-ko-wi

Tyrolczykowi (nazwa pospolita) rzeczownik etn.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tyrolczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tyrolczycymnoga mianownikmęski osobowy
Tyrolczycymnoga wołaczmęski osobowy
Tyrolczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tyrolczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tyrolczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Tyrolczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tyrolczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tyrolczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tyrolczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Tyrolczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tyrolczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tyrolczykommnoga celownikmęski osobowy
Tyrolczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tyrolczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tyrolczykówmnoga biernikmęski osobowy
Tyrolczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tyrolczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz