ty-tu-ni-ka-mi

tytunikami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tytunik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tytunikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tytunikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tytunikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tytunikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tytunikimnoga mianownikmęski rzeczowy
tytunikimnoga biernikmęski rzeczowy
tytunikimnoga wołaczmęski rzeczowy
tytunikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tytunikommnoga celownikmęski rzeczowy
tytunikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tytunikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tytunikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tytunikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tytunikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz