tło-ko

tłoko (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tłoka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tłocepojedyncza celownikżeński
tłocepojedyncza miejscownikżeński
tłokmnoga dopełniaczżeński
tłokapojedyncza mianownikżeński
tłokachmnoga miejscownikżeński
tłokamimnoga narzędnikżeński
tłokąpojedyncza narzędnikżeński
tłokępojedyncza biernikżeński
tłokimnoga mianownikżeński
tłokimnoga biernikżeński
tłokimnoga wołaczżeński
tłokipojedyncza dopełniaczżeński
tłokopojedyncza wołaczżeński
tłokommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz