tłu-cho-wian

tłuchowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tłuchowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tłuchowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
tłuchowianmnoga biernikmęski osobowy
tłuchowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
tłuchowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
tłuchowianiemnoga mianownikmęski osobowy
tłuchowianiemnoga wołaczmęski osobowy
tłuchowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
tłuchowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tłuchowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
tłuchowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tłuchowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tłuchowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
tłuchowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
tłuchowianommnoga celownikmęski osobowy
tłuchowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tłuchowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
tłuchowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz