ubi-jar-ko

ubijarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ubijarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ubijarcepojedyncza celownikżeński
ubijarcepojedyncza miejscownikżeński
ubijarekmnoga dopełniaczżeński
ubijarkapojedyncza mianownikżeński
ubijarkachmnoga miejscownikżeński
ubijarkamimnoga narzędnikżeński
ubijarkąpojedyncza narzędnikżeński
ubijarkępojedyncza biernikżeński
ubijarkimnoga mianownikżeński
ubijarkimnoga biernikżeński
ubijarkimnoga wołaczżeński
ubijarkipojedyncza dopełniaczżeński
ubijarkopojedyncza wołaczżeński
ubijarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz