uchod-nik

uchodnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uchodnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uchodnicymnoga mianownikmęski osobowy
uchodnicymnoga wołaczmęski osobowy
uchodnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
uchodnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uchodnikapojedyncza biernikmęski osobowy
uchodnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
uchodnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
uchodnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
uchodnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
uchodnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
uchodnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uchodnikommnoga celownikmęski osobowy
uchodnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
uchodnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uchodnikówmnoga biernikmęski osobowy
uchodnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uchodnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz