uciecz-ko

ucieczko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ucieczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ucieczcepojedyncza celownikżeński
ucieczcepojedyncza miejscownikżeński
ucieczekmnoga dopełniaczżeński
ucieczkapojedyncza mianownikżeński
ucieczkachmnoga miejscownikżeński
ucieczkamimnoga narzędnikżeński
ucieczkąpojedyncza narzędnikżeński
ucieczkępojedyncza biernikżeński
ucieczkimnoga mianownikżeński
ucieczkimnoga biernikżeński
ucieczkimnoga wołaczżeński
ucieczkipojedyncza dopełniaczżeński
ucieczkopojedyncza wołaczżeński
ucieczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz