ucie-ki-nie-ry

uciekiniery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: uciekinier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uciekinierpojedyncza mianownikmęski osobowy
uciekinierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uciekinierapojedyncza biernikmęski osobowy
uciekinierachmnoga miejscownikmęski osobowy
uciekinieramimnoga narzędnikmęski osobowy
uciekinierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uciekinierommnoga celownikmęski osobowy
uciekinierowipojedyncza celownikmęski osobowy
uciekinierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uciekinierówmnoga biernikmęski osobowy
uciekinierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
uciekinierymnoga biernikmęski zwierzęcy
uciekinierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
uciekinierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
uciekinierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
uciekinierzymnoga mianownikmęski osobowy
uciekinierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz