uci-ska-cze

uciskacze (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uciskacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uciskaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
uciskaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uciskaczapojedyncza biernikmęski osobowy
uciskaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
uciskaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
uciskaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uciskaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
uciskaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uciskaczemnoga mianownikmęski osobowy
uciskaczemnoga wołaczmęski osobowy
uciskaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uciskaczommnoga celownikmęski osobowy
uciskaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
uciskaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uciskaczówmnoga biernikmęski osobowy
uciskaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uciskaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
uciskaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
uciskaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz