uci-ągu

uciągu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: uciąg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uciągpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
uciągpojedyncza biernikmęski rzeczowy
uciągachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
uciągamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
uciągimnoga mianownikmęski rzeczowy
uciągimnoga biernikmęski rzeczowy
uciągimnoga wołaczmęski rzeczowy
uciągiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
uciągommnoga celownikmęski rzeczowy
uciągowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
uciągówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
uciągupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
uciągupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
uciągupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz