ucze-ńcom

uczeńcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uczeniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uczeniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
uczeńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uczeńcapojedyncza biernikmęski osobowy
uczeńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
uczeńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
uczeńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uczeńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
uczeńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uczeńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uczeńcommnoga celownikmęski osobowy
uczeńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
uczeńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uczeńcówmnoga biernikmęski osobowy
uczeńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uczeńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
uczeńcymnoga mianownikmęski osobowy
uczeńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz