uczon-ka

uczonka (nazwa pospolita) rzeczownik iron.;rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uczonek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uczonekpojedyncza mianownikmęski osobowy
uczonkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uczonkapojedyncza biernikmęski osobowy
uczonkachmnoga miejscownikmęski osobowy
uczonkamimnoga narzędnikmęski osobowy
uczonkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
uczonkimnoga biernikmęski zwierzęcy
uczonkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
uczonkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uczonkommnoga celownikmęski osobowy
uczonkowipojedyncza celownikmęski osobowy
uczonkowiemnoga mianownikmęski osobowy
uczonkowiemnoga wołaczmęski osobowy
uczonkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uczonkówmnoga biernikmęski osobowy
uczonkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uczonkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz