uda-ni-nia-ny

udaniniany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: udaninianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
udaninianmnoga dopełniaczmęski osobowy
udaninianmnoga biernikmęski osobowy
udaninianachmnoga miejscownikmęski osobowy
udaninianamimnoga narzędnikmęski osobowy
udaninianiemnoga mianownikmęski osobowy
udaninianiemnoga wołaczmęski osobowy
udaninianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
udaninianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
udaninianinapojedyncza biernikmęski osobowy
udaninianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
udaninianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
udaninianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
udaninianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
udaninianommnoga celownikmęski osobowy
udaninianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
udaninianymnoga biernikmęski zwierzęcy
udaninianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz