uda-wa-cza

udawacza (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: udawacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
udawaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
udawaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
udawaczapojedyncza biernikmęski osobowy
udawaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
udawaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
udawaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
udawaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
udawaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
udawaczemnoga mianownikmęski osobowy
udawaczemnoga wołaczmęski osobowy
udawaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
udawaczommnoga celownikmęski osobowy
udawaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
udawaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
udawaczówmnoga biernikmęski osobowy
udawaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
udawaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
udawaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
udawaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz