udo-sko-na-la-cza-mi

udoskonalaczami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: udoskonalacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
udoskonalaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
udoskonalaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
udoskonalaczapojedyncza biernikmęski osobowy
udoskonalaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
udoskonalaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
udoskonalaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
udoskonalaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
udoskonalaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
udoskonalaczemnoga mianownikmęski osobowy
udoskonalaczemnoga wołaczmęski osobowy
udoskonalaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
udoskonalaczommnoga celownikmęski osobowy
udoskonalaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
udoskonalaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
udoskonalaczówmnoga biernikmęski osobowy
udoskonalaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
udoskonalaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
udoskonalaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
udoskonalaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz