udzi-ku

Udziku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Udzik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Udzikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Udzikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Udzikapojedyncza biernikmęski osobowy
Udzikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Udzikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Udzikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Udzikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Udzikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Udzikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Udzikommnoga celownikmęski osobowy
Udzikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Udzikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Udzikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Udzikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Udzikówmnoga biernikmęski osobowy
Udzikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Udzikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz