ukło-nu

ukłonu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ukłon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ukłonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ukłonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ukłonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ukłonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ukłonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ukłoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ukłoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ukłonommnoga celownikmęski rzeczowy
ukłonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ukłonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ukłonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ukłonymnoga mianownikmęski rzeczowy
ukłonymnoga biernikmęski rzeczowy
ukłonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz