umia-ka

umiaka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: umiak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
umiakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
umiakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
umiakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
umiakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
umiakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
umiakimnoga mianownikmęski rzeczowy
umiakimnoga biernikmęski rzeczowy
umiakimnoga wołaczmęski rzeczowy
umiakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
umiakommnoga celownikmęski rzeczowy
umiakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
umiakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
umiakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
umiakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz