umia-ry

umiary (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: umiar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
umiarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
umiarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
umiarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
umiaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
umiarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
umiarommnoga celownikmęski rzeczowy
umiarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
umiarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
umiarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
umiarymnoga mianownikmęski rzeczowy
umiarymnoga biernikmęski rzeczowy
umiarymnoga wołaczmęski rzeczowy
umiarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
umiarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz