un-du-la-cyj

undulacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: undulacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
undulacjapojedyncza mianownikżeński
undulacjachmnoga miejscownikżeński
undulacjamimnoga narzędnikżeński
undulacjąpojedyncza narzędnikżeński
undulacjemnoga mianownikżeński
undulacjemnoga biernikżeński
undulacjemnoga wołaczżeński
undulacjępojedyncza biernikżeński
undulacjipojedyncza celownikżeński
undulacjipojedyncza miejscownikżeński
undulacjipojedyncza dopełniaczżeński
undulacjopojedyncza wołaczżeński
undulacjommnoga celownikżeński
undulacjimnoga dopełniaczżeński
undulacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz