un-du-la-to-ra

undulatora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: undulator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
undulatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
undulatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
undulatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
undulatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
undulatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
undulatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
undulatorommnoga celownikmęski rzeczowy
undulatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
undulatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
undulatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
undulatorymnoga biernikmęski rzeczowy
undulatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
undulatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
undulatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz