un-dzia-kie-wi-czu

Undziakiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Undziakiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Undziakiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Undziakiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Undziakiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Undziakiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Undziakiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Undziakiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Undziakiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Undziakiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Undziakiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Undziakiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Undziakiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Undziakiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Undziakiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Undziakiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Undziakiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Undziakiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Undziakiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Undziakiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Undziakiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz