upar-tus

upartus (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: upartus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
upartuspojedyncza mianownikmęski osobowy
upartusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
upartusapojedyncza biernikmęski osobowy
upartusachmnoga miejscownikmęski osobowy
upartusamimnoga narzędnikmęski osobowy
upartusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
upartusimnoga mianownikmęski osobowy
upartusimnoga wołaczmęski osobowy
upartusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
upartusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
upartusommnoga celownikmęski osobowy
upartusowipojedyncza celownikmęski osobowy
upartusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
upartusówmnoga biernikmęski osobowy
upartusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
upartusymnoga biernikmęski zwierzęcy
upartusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz