upra-wia-cza

uprawiacza (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uprawiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uprawiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
uprawiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uprawiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
uprawiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
uprawiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
uprawiaczemnoga mianownikmęski osobowy
uprawiaczemnoga wołaczmęski osobowy
uprawiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uprawiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
uprawiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uprawiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uprawiaczommnoga celownikmęski osobowy
uprawiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
uprawiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uprawiaczówmnoga biernikmęski osobowy
uprawiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uprawiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
uprawiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
uprawiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz