uprze-dza-czu

uprzedzaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uprzedzacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uprzedzaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
uprzedzaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uprzedzaczapojedyncza biernikmęski osobowy
uprzedzaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
uprzedzaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
uprzedzaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uprzedzaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
uprzedzaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uprzedzaczemnoga mianownikmęski osobowy
uprzedzaczemnoga wołaczmęski osobowy
uprzedzaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uprzedzaczommnoga celownikmęski osobowy
uprzedzaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
uprzedzaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uprzedzaczówmnoga biernikmęski osobowy
uprzedzaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uprzedzaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
uprzedzaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
uprzedzaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz