ura-biar-ko

urabiarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: urabiarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
urabiarcepojedyncza celownikżeński
urabiarcepojedyncza miejscownikżeński
urabiarekmnoga dopełniaczżeński
urabiarkapojedyncza mianownikżeński
urabiarkachmnoga miejscownikżeński
urabiarkamimnoga narzędnikżeński
urabiarkąpojedyncza narzędnikżeński
urabiarkępojedyncza biernikżeński
urabiarkimnoga mianownikżeński
urabiarkimnoga biernikżeński
urabiarkimnoga wołaczżeński
urabiarkipojedyncza dopełniaczżeński
urabiarkopojedyncza wołaczżeński
urabiarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz