urban-kie-wi-czu

Urbankiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Urbankiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Urbankiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Urbankiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Urbankiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Urbankiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Urbankiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Urbankiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Urbankiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Urbankiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Urbankiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Urbankiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Urbankiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Urbankiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Urbankiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Urbankiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Urbankiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Urbankiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Urbankiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Urbankiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Urbankiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz