urban-kom

Urbankom (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Urbanek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Urbanekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Urbankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Urbankapojedyncza biernikmęski osobowy
Urbankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Urbankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Urbankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Urbankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Urbankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Urbankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Urbankommnoga celownikmęski osobowy
Urbankowipojedyncza celownikmęski osobowy
Urbankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Urbankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Urbankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Urbankówmnoga biernikmęski osobowy
Urbankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Urbankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Urbankom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Urbanek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Urbanekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Urbankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Urbankapojedyncza biernikmęski osobowy
Urbankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Urbankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Urbankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Urbankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Urbankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Urbankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Urbankommnoga celownikmęski osobowy
Urbankowipojedyncza celownikmęski osobowy
Urbankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Urbankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Urbankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Urbankówmnoga biernikmęski osobowy
Urbankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Urbankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Urbankom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Urbanke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Urbankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Urbankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Urbankemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Urbankemnoga biernikmęski zwierzęcy
Urbankemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Urbankepojedyncza mianownikmęski osobowy
Urbankepojedyncza wołaczmęski osobowy
Urbankegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Urbankegopojedyncza biernikmęski osobowy
Urbankempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Urbankempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Urbankemupojedyncza celownikmęski osobowy
Urbankommnoga celownikmęski osobowy
Urbankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Urbankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Urbankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Urbankówmnoga biernikmęski osobowy

Urbankom (nazwa geograficzna) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Urbanki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Urbanekmnoga dopełniacznijaki
Urbankachmnoga miejscowniknijaki
Urbankamimnoga narzędniknijaki
Urbankimnoga mianowniknijaki
Urbankimnoga bierniknijaki
Urbankimnoga wołacznijaki
Urbankommnoga celowniknijaki
Urbankówmnoga dopełniacznijaki
Urbanekmnoga dopełniacznijaki
Urbankachmnoga miejscowniknijaki
Urbankamimnoga narzędniknijaki
Urbankimnoga mianowniknijaki
Urbankimnoga bierniknijaki
Urbankimnoga wołacznijaki
Urbankommnoga celowniknijaki
Urbankówmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz