ury-cie

Urycie (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Uryć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Uryciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Uryciapojedyncza biernikmęski osobowy
Uryciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Uryciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Uryciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Uryciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Uryciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Uryciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Uryciommnoga celownikmęski osobowy
Uryciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Uryciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Uryciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Uryciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Uryciówmnoga biernikmęski osobowy
Uryciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Uryciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Uryćpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz