usmar-ka-ńcy

usmarkańcy (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: usmarkaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
usmarkaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
usmarkańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
usmarkańcapojedyncza biernikmęski osobowy
usmarkańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
usmarkańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
usmarkańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
usmarkańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
usmarkańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
usmarkańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
usmarkańcommnoga celownikmęski osobowy
usmarkańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
usmarkańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
usmarkańcówmnoga biernikmęski osobowy
usmarkańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
usmarkańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
usmarkańcymnoga mianownikmęski osobowy
usmarkańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz