usta-no-wi-cie-la-mi

ustanowicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ustanowiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ustanowicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
ustanowicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ustanowicielapojedyncza biernikmęski osobowy
ustanowicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
ustanowicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
ustanowicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ustanowicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
ustanowicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ustanowicielemnoga mianownikmęski osobowy
ustanowicielemnoga wołaczmęski osobowy
ustanowicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ustanowicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
ustanowicielimnoga biernikmęski osobowy
ustanowicielommnoga celownikmęski osobowy
ustanowicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
ustanowicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ustanowicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz