uszczęśli-wiacz-kę

uszczęśliwiaczkę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: uszczęśliwiaczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uszczęśliwiaczcepojedyncza celownikżeński
uszczęśliwiaczcepojedyncza miejscownikżeński
uszczęśliwiaczekmnoga dopełniaczżeński
uszczęśliwiaczkapojedyncza mianownikżeński
uszczęśliwiaczkachmnoga miejscownikżeński
uszczęśliwiaczkamimnoga narzędnikżeński
uszczęśliwiaczkąpojedyncza narzędnikżeński
uszczęśliwiaczkępojedyncza biernikżeński
uszczęśliwiaczkimnoga mianownikżeński
uszczęśliwiaczkimnoga biernikżeński
uszczęśliwiaczkimnoga wołaczżeński
uszczęśliwiaczkipojedyncza dopełniaczżeński
uszczęśliwiaczkopojedyncza wołaczżeński
uszczęśliwiaczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz