uszczęśli-wia-czo-wi

uszczęśliwiaczowi (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uszczęśliwiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uszczęśliwiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
uszczęśliwiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uszczęśliwiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
uszczęśliwiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
uszczęśliwiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
uszczęśliwiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uszczęśliwiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
uszczęśliwiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uszczęśliwiaczemnoga mianownikmęski osobowy
uszczęśliwiaczemnoga wołaczmęski osobowy
uszczęśliwiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uszczęśliwiaczommnoga celownikmęski osobowy
uszczęśliwiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
uszczęśliwiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uszczęśliwiaczówmnoga biernikmęski osobowy
uszczęśliwiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uszczęśliwiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
uszczęśliwiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
uszczęśliwiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz