utop-cu

utopcu (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: utopiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
utopcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
utopcapojedyncza biernikmęski osobowy
utopcachmnoga miejscownikmęski osobowy
utopcamimnoga narzędnikmęski osobowy
utopcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
utopcemnoga biernikmęski zwierzęcy
utopcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
utopcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
utopcommnoga celownikmęski osobowy
utopcowipojedyncza celownikmęski osobowy
utopcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
utopcówmnoga biernikmęski osobowy
utopcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
utopcupojedyncza wołaczmęski osobowy
utopcymnoga mianownikmęski osobowy
utopcymnoga wołaczmęski osobowy
utopczepojedyncza wołaczmęski osobowy
utopiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz