utra-kwi-zmie

utrakwizmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: utrakwizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
utrakwizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
utrakwizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
utrakwizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
utrakwizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
utrakwizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
utrakwizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
utrakwizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
utrakwizmommnoga celownikmęski rzeczowy
utrakwizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
utrakwizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
utrakwizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
utrakwizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
utrakwizmymnoga biernikmęski rzeczowy
utrakwizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz