utra-pie-ńca

utrapieńca (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: utrapieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
utrapieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
utrapieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
utrapieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
utrapieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
utrapieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
utrapieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
utrapieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
utrapieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
utrapieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
utrapieńcommnoga celownikmęski osobowy
utrapieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
utrapieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
utrapieńcówmnoga biernikmęski osobowy
utrapieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
utrapieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
utrapieńcymnoga mianownikmęski osobowy
utrapieńcymnoga wołaczmęski osobowy
utrapieńczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz