utru-du

utrudu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: utrud

słowoliczbaprzypadekrodzaj
utrudpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
utrudpojedyncza biernikmęski rzeczowy
utrudachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
utrudamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
utrudempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
utrudommnoga celownikmęski rzeczowy
utrudowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
utrudówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
utrudupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
utrudymnoga mianownikmęski rzeczowy
utrudymnoga biernikmęski rzeczowy
utrudymnoga wołaczmęski rzeczowy
utrudziepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
utrudziepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz