utwór-ce

utwórce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: utwórca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
utwórcapojedyncza mianownikmęski osobowy
utwórcachmnoga miejscownikmęski osobowy
utwórcamimnoga narzędnikmęski osobowy
utwórcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
utwórcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
utwórcemnoga biernikmęski zwierzęcy
utwórcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
utwórcępojedyncza biernikmęski osobowy
utwórcopojedyncza wołaczmęski osobowy
utwórcommnoga celownikmęski osobowy
utwórcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
utwórcówmnoga biernikmęski osobowy
utwórcymnoga mianownikmęski osobowy
utwórcymnoga wołaczmęski osobowy
utwórcypojedyncza celownikmęski osobowy
utwórcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
utwórcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz