uwier-tu

uwiertu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: uwiert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uwierciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
uwierciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
uwiertpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
uwiertpojedyncza biernikmęski rzeczowy
uwiertachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
uwiertamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
uwiertempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
uwiertommnoga celownikmęski rzeczowy
uwiertowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
uwiertówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
uwiertupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
uwiertymnoga mianownikmęski rzeczowy
uwiertymnoga biernikmęski rzeczowy
uwiertymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz