uzur-pa-to-ra

uzurpatora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uzurpator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uzurpatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
uzurpatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uzurpatorapojedyncza biernikmęski osobowy
uzurpatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
uzurpatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
uzurpatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uzurpatorommnoga celownikmęski osobowy
uzurpatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
uzurpatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
uzurpatorówmnoga biernikmęski osobowy
uzurpatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
uzurpatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
uzurpatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
uzurpatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
uzurpatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
uzurpatorzymnoga mianownikmęski osobowy
uzurpatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz