uzur-pa-tor-ce

uzurpatorce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: uzurpatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uzurpatorcepojedyncza celownikżeński
uzurpatorcepojedyncza miejscownikżeński
uzurpatorekmnoga dopełniaczżeński
uzurpatorkapojedyncza mianownikżeński
uzurpatorkachmnoga miejscownikżeński
uzurpatorkamimnoga narzędnikżeński
uzurpatorkąpojedyncza narzędnikżeński
uzurpatorkępojedyncza biernikżeński
uzurpatorkimnoga mianownikżeński
uzurpatorkimnoga biernikżeński
uzurpatorkimnoga wołaczżeński
uzurpatorkipojedyncza dopełniaczżeński
uzurpatorkopojedyncza wołaczżeński
uzurpatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz