va-tow-ce

vatowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: vatowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
vatowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
vatowcapojedyncza biernikmęski osobowy
vatowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
vatowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
vatowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
vatowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
vatowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
vatowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
vatowcommnoga celownikmęski osobowy
vatowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
vatowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
vatowcówmnoga biernikmęski osobowy
vatowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
vatowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
vatowcymnoga mianownikmęski osobowy
vatowcymnoga wołaczmęski osobowy
vatowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
vatowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz