waj-mut-ką

wajmutką (nazwa pospolita) rzeczownik leśn.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wajmutka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wajmutcepojedyncza celownikżeński
wajmutcepojedyncza miejscownikżeński
wajmutekmnoga dopełniaczżeński
wajmutkapojedyncza mianownikżeński
wajmutkachmnoga miejscownikżeński
wajmutkamimnoga narzędnikżeński
wajmutkąpojedyncza narzędnikżeński
wajmutkępojedyncza biernikżeński
wajmutkimnoga mianownikżeński
wajmutkimnoga biernikżeński
wajmutkimnoga wołaczżeński
wajmutkipojedyncza dopełniaczżeński
wajmutkopojedyncza wołaczżeński
wajmutkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz