wa-lan-kie-wi-cze

Walankiewicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Walankiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Walankiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Walankiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Walankiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Walankiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Walankiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Walankiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Walankiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Walankiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Walankiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Walankiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Walankiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Walankiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Walankiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Walankiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Walankiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Walankiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Walankiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Walankiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Walankiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz