wal-ni-ku

Walniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Walnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Walnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Walnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Walnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Walnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Walnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Walnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Walnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Walnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Walnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Walnikommnoga celownikmęski osobowy
Walnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Walnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Walnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Walnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Walnikówmnoga biernikmęski osobowy
Walnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Walnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz