wal-tar

Waltar (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Waltar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Waltarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Waltarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Waltarapojedyncza biernikmęski osobowy
Waltarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Waltaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Waltarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Waltarommnoga celownikmęski osobowy
Waltarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Waltarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Waltarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Waltarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Waltarówmnoga biernikmęski osobowy
Waltarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Waltarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Waltarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Waltarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Waltarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Waltar (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Waltar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Waltarpojedyncza mnoga mianownikżeński
Waltarpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Waltarpojedyncza mnoga celownikżeński
Waltarpojedyncza mnoga biernikżeński
Waltarpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Waltarpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Waltarpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz