wal-ta-ry

Waltary (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Waltar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Waltarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Waltarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Waltarapojedyncza biernikmęski osobowy
Waltarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Waltaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Waltarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Waltarommnoga celownikmęski osobowy
Waltarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Waltarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Waltarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Waltarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Waltarówmnoga biernikmęski osobowy
Waltarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Waltarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Waltarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Waltarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Waltarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz