wan-dru-sem

wandrusem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wandrus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wandruspojedyncza mianownikmęski osobowy
wandrusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wandrusapojedyncza biernikmęski osobowy
wandrusachmnoga miejscownikmęski osobowy
wandrusamimnoga narzędnikmęski osobowy
wandrusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wandrusimnoga mianownikmęski osobowy
wandrusimnoga wołaczmęski osobowy
wandrusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wandrusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
wandrusommnoga celownikmęski osobowy
wandrusowipojedyncza celownikmęski osobowy
wandrusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wandrusówmnoga biernikmęski osobowy
wandrusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wandrusymnoga biernikmęski zwierzęcy
wandrusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz