wandt-ke

Wandtke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wandtke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wandtkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wandtkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wandtkemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wandtkemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wandtkemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wandtkepojedyncza mianownikmęski osobowy
Wandtkepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wandtkegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wandtkegopojedyncza biernikmęski osobowy
Wandtkempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wandtkempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wandtkemupojedyncza celownikmęski osobowy
Wandtkommnoga celownikmęski osobowy
Wandtkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wandtkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wandtkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wandtkówmnoga biernikmęski osobowy

Wandtke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wandtke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wandtkepojedyncza mnoga mianownikżeński
Wandtkepojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wandtkepojedyncza mnoga celownikżeński
Wandtkepojedyncza mnoga biernikżeński
Wandtkepojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wandtkepojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wandtkepojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz