wan-kom

wankom (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wancepojedyncza celownikżeński
wancepojedyncza miejscownikżeński
wanekmnoga dopełniaczżeński
wankapojedyncza mianownikżeński
wankachmnoga miejscownikżeński
wankamimnoga narzędnikżeński
wankąpojedyncza narzędnikżeński
wankępojedyncza biernikżeński
wankimnoga mianownikżeński
wankimnoga biernikżeński
wankimnoga wołaczżeński
wankipojedyncza dopełniaczżeński
wankopojedyncza wołaczżeński
wankommnoga celownikżeński

Wankom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wanke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wankemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wankemnoga biernikmęski zwierzęcy
Wankemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wankepojedyncza mianownikmęski osobowy
Wankepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wankegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wankegopojedyncza biernikmęski osobowy
Wankempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wankempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wankemupojedyncza celownikmęski osobowy
Wankommnoga celownikmęski osobowy
Wankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wankówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz